مقاله

کفاشی مرحوم کربلایی عباس زاهدی

داییمون (متولد ۱۳۳۹)تعریف شونکه : نرو وچه بدون کوشم پاره وبدبو، نمون رآی شون کردون دکون کفاشی خدابیامرز کربلایی عباس زاهدی شونوا بشه بوا نِن کوشه مَن را ودرزیدَه مزدش بیدوون را “اودو” بتارمه،(نمون نمختی دردشون خیگ شونزد) ،من جی کوش پاره م ببه و قاصدیم جی بکه، نِنش من را ودرزیده، نمون “اودو” بیدون را بتارنده، کربلایی عباس جی خو آدم خوش برخورد و خوش اخلاق بدنده من شون بیوا: هه چرا” اودو” بهاری؟ “دو” بهاره !! من اوودو مَعی کُبَرون؟ا؟من بیمواتنده ودرزیده به خدا “اودو” بتارون دوباره شونوا: پورَه من او دو معی کبرون “دو” بهاره !!من جی خو سرِم نبو چیچی اجنده ،همینجور بُغ در آقوته بشدون کیمون، بامونم بی اوا خو کربلایی عباس شونوا من کوشد وندرزونه، بامون شونوا عَه ،چرا بابا؟؟ مَوا نزونون شونوا وندرزون.
بامون پی نن ماجرا د پابدنده، بشدنه نو .کربلایی عباس شون بیواتبو چه نقلیه چرا بدونواته کوش وچه امه وندرزیده؟؟وقتی تعریف شون بکرده بو،کلی بخندادبودنده .
راستی ! من ایشو بمفَما خو آزرون نرو دو کفاشیش درده باده شمه زوناددون؟؟

نُرو وقتی کوشِمون پاره وبُو مونبه دکون کفاشی دَ وشوندشت، دوپستا پامونکه،
من ویرمه دوازده سالم بو برا اولین بار کوششون من را آگیه، کوش دادا گُردهِ م پا اکه ،وختی وچکم وبو دادا وچکم مَدا ،خلاصه یه کوش سه چار نفرش گُرد وکَه، وچگل نرو جی خو پاکشون پشتِ سَرُمی بادنده.
ولی هه مِث نرو نهه.کوش امون پاره ونبده،! هه چیچیَه خو پَن شَش ما پامون د باده ،ای بیمونرا کُنه هه ،دور شخوسمه اشمه نزدیک صد هزار تومن پول وی زبون آادمه،یه کوش تاجه آاگیرمه. خومون خو ایزنی وچگلمون ای وتر خوموننده،هر کدومی، چار پنج کوش دارنده.

کوش مخصوص مدرسه.کوچه بره کاشون ،دشت وبره آزرون،کاده و ورزش ،مهمونی و عاروسی، پیاده روی ،دمپایی روفرشی.کوش گلچنی و اسبار.کوش اسکی(ایشالله خو چیم قلم د نخوسته).
یعنی کلا بر عکس ببوده، نرو یه کوش،شش وچه پاشکه،هلان یه وچه شَش کوش پااکره.

ستایش

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا